yayın öğretim tasarımı
ÖĞRETİM ve ÖĞRETİM TASARIMI
Öğretim, öğrenenlere bir ya da daha çok
materyal kullanımıyla belirlenmiş davranışları
kazandırarak amaca ulaşmak için planlanmış bir
dizi olay ya da aktivitedir.
Öğretim Tasarımı; ihtiyaç analizi, geliştirme,
değerlendirme, uygulama, materyal kullanımını
içeren sistemli öğretim planlamasıdır
Öğretim Tasarımı;
Öğrenci özellikleri, işlem
analizi, öğretim amaçları, içerik sıralaması,
öğretim stratejileri, öğretim iletimi, öğretim
uygulaması, değerlendirme araçları ve öğretim
problemleri ile ilgilenen öğretimin sistemli
planlamasıdır.
• Öğretim sürecinin planlanması, geliştirilmesi,
değerlendirilmesi ve yönetilmesi için sistematik
bir yöntemdir
İHTİYAÇLARI BELİRLEME
1. İhtiyaç Analizi (Need Analysıs)
İhtiyaç, beklenilen durum ile varolan
durum arasındaki açıktır.
İhtiyaç analizi, amaçları belirlemek,
maksimum ve gerçek performans
arasındaki farklılıkları tanımlamak, aktivite
için öncelikleri saptamak üzere sistemli bir
süreçtir.
Gagne’ye göre; tasarımcı ihtiyaç analizini amaçlar
belirlendikten sonra gerçekleştirmelidir, ön bilgiler tespit
edilmelidir.
Dick, Carey ve Carey’e göre, ihtiyaç analizi genel
amaçları belirlemek için yapılır.
Morrison, Ross ve Kemp’e göre, ihtiyaç analizinde,
problemlerin performansı etkilemesi; önemli mali etkiye
sahip, güvenliği etkileyen, çalışmayı ya da eğitim ortamını
bozan kritik ihtiyaçlar, öncelikler ve temel bilgilerle ilgilenir.
İhtiyaç analizinde, planlama, veri toplama, veri analizi ve
sonuç raporu olarak dört aşamada ihtiyaç belirlenir
Planlama; İş ve hedef öğrenci sınıflaması, verileri toplama
stratejisi geliştirilmesi ve hangi ihtiyaç çeşidinde veri toplanmasına
karar verilmesi ve katılımcıların belirlenmesidir.
Veri; Anlam çıkarmada veya sonuca varmakta kullanılan nicelikler,
olaylar, kayıtlar veya sayı kümeleri (ya da gözlenen ve kaydedilen
şeydir.
Verilerin Toplanması; Gözlemlerde bulunarak ya da sorular
sorularak verilerin elde edilmesidir.
Verilerin Analizi; Verilerin, araştırma amaçları doğrultusunda,
temel öğelerini ve karakterlerini belirleme ve ayırtetme işlemlerine
denir.
Sonuç Raporu; Çalışmanın amacını, sürecini, tablolar ve
açıklamalarıyla sergilenen sonucunu ve gerekli önerileri içeren rapordur
2. Hedef Analizi (Objective Analysis)
Genel Amaç (Goal); Öğrenenlerin yapabileceklerinin
terimlerle ifade edildiği öğretimsel isteğin geniş, genel
durumudur.
Hedef (Objective); Öğrenenlerin belli bir öğretim etkinliğini
bitirdiklerinde ne öğreneceklerini ifade eden durumdur.
Hedef Analizi; Kazandırılması gerekli kararların ve süreçlerin
sırasını tanımlayan bir hedefi analiz etmek için kullanılan
Gagne’ye göre; öğretimi tasarlamanın temel sebebi;
hedeflere ilgiyi çekebilmektir.
Dick, Carey ve Carey’ye göre; Hedefler, ihtiyaç
değerlendirmesi ile belirlenir ya da hedefler
listesinden seçilebilir. Öğrenme zorlukları yaşayan
öğrencilerden edinilen pratik deneyimlerden ya da
bir işi yapan kişilerin analizlerinden, yeni bir
öğretimin bazı diğer gereksinimlerinden de ortaya
çıkarılabilir. Tutum, zihinsel beceriler, sözel bilgiler,
devinsel becerilere göre hedefler sınıflandırılır.
3. Performans Değerlendirmesi
Performans değerlendirmesi; Amaca ulaşmak
üzere davranıştaki değişikliklerin gözlemlenip ya da
sınanıp değerlendirilmesi.
Burada analiz olarak kastedilen, bu değerlendirme
şekillerine ve değerlendirme araçlarına karar
verilmesidir.
Morrison, Ross ve Kemp ’de, belirlenmiş ihtiyaç veya problemin
girdi olarak kullanılarak öğretime uygun olup olmadığına karar
verilir.
Dick, Carey ve Carey ’de öğretim analizinde; insanların hedefi
sergilemek için neler yapacaklarının belirlenmesinden söz
edilmektedir. Öğretime başlamak için beceri, bilgi ve
tutumlardan hangilerinin gerektiğine karar verilmesi söz
konusudur.
Merrill BGK’da amaç boyutlarında performans boyutuna yer
verilmekle birlikte test maddelerinin belirlenmesinde test
yapabilmek için öğrenciye önceden verilmiş olması gereken
bilgi ve materyaller girdi olarak adlandırılmaktadır.
İÇERİK ANALİZİ (CONTENT ANALYSIS)
İçerik; Öğretim sürecinde öğretilecek olgu, olay, kavram, işlem,
ilke, vb. lerdir
.
İçerik Analizi; Öğretim sürecinde nelerin öğretileceğinin
çözümlenmesidir.
Morrison, Ross ve Kemp, öğretim tasarımının gelişiminin içeriğin
net bir biçimde ortaya konmasına bağlı olduğundan söz
etmektedir.
Dick, Carey ve Carey, öğrenici ve Bağlam Analizi’nde; becerilerin
öğrenileceği ve kullanılacağı bağlam analizinin yapılmasından
söz etmektedir. Mevcut beceriler, tutumlar, tercihler, ortam
özellikleri belirlenir.
Gagne (1992), Öğrenici ile ilişkili olarak ön bilgilerin içeriğinde.
HEDEFLERİN YAZIMI
Gagne ve Briggs’de duyuşsal, devinsel, zihinsel beceriler,
sözel bilgi veya bilişsel stratejilere dayanarak öğrenmedeki
gerekli koşullara göre hedef yazılır.
Dick, Carey ve Carey’de öğretim analizi ve giriş davranışları
ifadelerine dayanarak hedef yazılır.
Morrison, Ross ve Kemp’de bilişsel, devinsel ve duyuşsal
alanlara dayanılarak hedef yazılır.
Merrill BGK’da Gagne’ye dayanarak koşul, performans ve
ölçüt boyutlarında hedef yazılır.
İÇERİK SIRALAMASI
Gagne (1992)’ye göre önkoşul yöntemine göre sıralama söz
konusudur.
Morrison, Ross ve Kemp ve Merrill BGK Kuramı da içerik
sıralamasında Gagne’ye dayanır. Morrison, Ross ve Kemp içeriği;
öğrenen, dünya ve kavram ilişkili olarak sıralar. İçerik; Merrill
(1983)’te olgu, kavram, işlem, ilke olarak hiyerarşik sıralanırken,
Morrison, Ross ve Kemp’de bunlara ek olarak olay, kişiler arası ve
tutum türleri de yer almaktadır.
Merril’de ad verme, betimleme ve üretici işlemlerle konu
sınıflamasına yer verilmiştir. Gagne ve Briggs’e göre ayırt etme,
kavram, ilke ve problem çözme aşamaları söz
konusudur.
ÖĞRETİM STRATEJİLERİNİN TASARIMI
Morrison, Ross ve Kemp , içerik-performans matriksinde her
hedefin ve performans düzeyinin belirlenmesi söz konusudur.
Stratejiler her hücre için uygulanır ve üretici stratejiler belirlenir.
İletim ve öğretim stratejilerine yer verilmiştir.
Performans düzeylerinde Merrill’de BGK Kuramı’nda yer alan
bulma düzeyi dışında; hatırlama ve kullanma düzeylerine yer
verilmiştir. Her bir hücre için stratejiler uygulanır. Bu stratejiler,
birincil ve ikincil sunum biçimleriyle sunulur.
Morrison, Ross ve Kemp’de sunumda; öğretmenin sınıfa
sunumu, öğrencinin kendi hızının farkına varması ve grup
etkileşimi söz konusudur.
Dick, Carey ve Carey, sunumda kullanmak üzere öğrencinin
kendini gözlemlemesini sağlamak üzere araç geliştirme
öğretim tasarımı basamağına, değerlendirme öncesi yer
vermektedir. Strateji, diğer modellerdekine benzer olarak,
öğretim öncesi etkinlikler, bilginin sunumu, alıştırma, dönüt,
test etme, takip bölümlerini içerir.
Gagne’de, Merrill BGK Kuramı ve Morrison,Ross ve Kemp’in
strateji temeli olarak dikkat çekme, bilgi verme, önbilgileri
yoklama, uyarıcı sunma, rehberlik ve davranış kazandırma,
dönüt, kalıcılık ve transfer basamakları söz konusudur.
DEĞERLENDİRME
Morrison, Ross ve Kemp’te; süreç ve ürün değerlendirme ve
diğer modellerden farklı olarak onaylayıcı değerlendirme vardır.
Dick, Carey ve Carey’de süreç ve ürün değerlendirme söz
konusudur.
Gagne’de ürün değerlendirme söz konusudur.
Merrill’te ayırtedicilik, madde sayısı, zamanlı ve diğer
modellerden farklı olarak zamansız ölçüt vurgulanarak ürün ve
süreç değerlendirme söz konusudur.
Yorumlar
Yorum Gönder